czwartek, 27 lipca 2017, 208 dzień roku, imieniny Aureliusza, Natalii, Rudolfa
Strona główna Mapa serwisu Kontakt
BIP
ESP
Monitor Polski
Dziennik Ustaw
Dziennik Urzędowy Województwa Wielkopolskiego
16ec2bg1 16ec2e01 16ec3041 16ec3481 16ec3f91 16ec6jb1 16h1lf01 1g3a4741
Znajdujesz się w: Strona główna / O Gminie / Historia / JEZIORKI WSPÓŁCZESNE - krótki przewodnik po wsi
Wiadomości z Polski     |     Wiadomości ze Świata     |     Rozkład PKP     |     Rozkład PKS     |     Rozkład LOT     |     Kursy walut     |     Giełda     |     Lotto     |     Pogoda     |     

JEZIORKI WSPÓŁCZESNE - krótki przewodnik po wsi

 

 

Jeziorki to wieś położona na południowy-zachód od Poznania(ok. 35 km), w gminie Stęszew, wśród pól, oddalona 1 km od szosy Buk - Stęszew.

 

Zamieszkuje ją obecnie 491 mieszkańców(dane z 2002 roku). Jeziorki przypominają wyglądem typowe wsie popegeerowskie. Większość zabudowań(tzw. czworaki) pochodzi sprzed I wojny światowej. Po 1945 roku wybudowano we wsi 4 bloki mieszkalne dla robotników PGR, domów jednorodzinnych jest zaledwie kilkanście.
Życie wsi zawsze koncentrowało się wokół majątku ziemskiego. Przed I wojną światową właścicielem dóbr jezioreckich był Niemiec Heinrich von Tiedemann Seeheim, w okresie międzywojennym gospodarstwo należało do Stefana Dąbrowskiego. Po II wojnie światowej majątek przejęło państwo. W 1950 r. powstało tu Państwowe Gospodarstwo Rolne. Większość mieszkańców związana była pracą lub mieszkaniem z tym zakładem. W 1992 r. majątek zakładu przejęła Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa, a w kwietniu 1993 roku wydzierżawiła go spółka Rol-Pol. Do czerwca 1994 roku zmieniło się 5 zarządów spółki. Od 1.VI.1994 r. spółką zarządza p. Franciszek Nowak.
Spółka Rol-Pol specjalizuje się w produkcji bydła mlecznego ( posiada 270 krów dojnych) i produkcji roślinnej. Rol-Pol gospodaruje na obszarze 986 ha. Na polach uprawia się buraki cukrowe, rzepak, pszenicę konsumpcyjną, kukurydzę na ziarno. Zarząd spółki zamierza w najbliższym czasie wprowadzić także uprawę warzyw- cebuli i marchwi. Zakład zatrudnia 26 pracowników ( dla porównania: przed II wojną w okresie żniw pracowało w majątku 315 osób plus członkowie ich rodzin i robotnicy sezonowi, a w PGR 75- 1992).1 Po likwidacji PGR od gospodarstwa oddzielono budynki, w których mieszkają pracownicy byłego PGR. Administracją mieszkań zajęła się Spółdzielnia Mieszkaniowa z siedzibą w Konarzewie.
Za wsią rozciąga się zespół pałacowo- parkowy i zabudowania gospodarcze dawnego PGR-u. W malowniczym parku odnaleźć można ciekawe gatunki starych drzew. Przy sztucznym stawku ( ważny węzeł melioracyjny), na niewielkiej górce stoi od wielu już lat wykonana z piaskowca figurka Matki Boskiej z Dzieciątkiem.
W pałacu mieści się obecnie szkoła podstawowa. Uczą się w niej dzieci z kilku okolicznych wiosek. Pod wspólnym dachem działa także małe przedszkole. Pałac wart jest obejrzenia. Odnaleźć w nim można jeszcze ślady dawnej świetności, piękne kominki z herbem ostatnich właścicieli, sztukaterie, boazerie. Duże wrażenie na zwiedzających pałac po raz pierwszy robi klatka schodowa w stylu angielskim oświetlona światłem naturalnym poprzez szklany dach. Budynek z zewnątrz obłożony jest do połowy wysokości płytami z piaskowca. Ponieważ nie miał po wojnie szczęścia być w rękach bogatych właścicieli, powoli niszczał. W tej chwili elewacja wymaga kapitalnego remontu.
Dawniej otoczenie pałacu było starannie przemyślane i dobrze utrzymane. Dziś możemy się tylko tego domyślać patrząc na smutne resztki różanego ogrodu z pergolą i fontanną
Po stronie północnej przed II wojną światową znajdował się kort tenisowy, przed pałacem zaś zasiana była trawa, stały gazony z kwiatami. Przed budynkiem rośnie okazałych rozmiarów trzystuletnia lipa drobnolistna, która jest pomnikiem przyrody.

Fot. 1: Figura Matki Boskiej w jezioreckim parku 

 

Fot. 2: Pałac - elewacja południowa

  

  Fot. 3: Pałac - elewacja północna

 

Fot. 4: Pergola i pozostałości po fontannie 

Fot. 5: Trzystuletnia lipa -pomnik przyrody

 

Fot. 6: Młyn w Jeziorkach

 

 

Obok pałacu, w dawnym domu dla służby mieści się filia Biblioteki Gminnej w Stęszewie.
Chlubę wsi stanowi młyn zbudowany w 1937 roku przez ówczesnego właściciela majątku Stefana Dąbrowskiego wyposażony w doskonałe urządzenia szwajcarskiej firmy braci Bűhler, które od przeszło 60 lat działają niezawodnie.
Naprzeciw młyna znajduje się kaplica wybudowana w latach 1896 – 1897 z czerwonej cegły przez ówczesnego właściciela majątku Niemca Heinricha von Tiedemanna dla tutejszych ewangelików. Do niedawna na nabożeństwa wzywał wiernych dzwon odlany w Apoldzie, na którym widnieje napis w języku niemieckim: „Jedynemu Bogu na wysokościach niech będzie chwała- Heinrich Tiedemann i Dora Hardt”. Wieża tego kościółka góruje nad okolicą. Dawniej dach świątyni porywała dachówka z czarnego łupka, dziś blacha. Od 1935 r. świątynia służy katolikom. Bryła kaplicy jest bardzo ciekawa, doszukać się w niej można cech stylu romańskiego i gotyckiego. Wnętrze zostało w latach osiemdziesiątych odnowione staraniem ówczesnego proboszcza ks. Alfreda Wittke. Żebrowe sklepienie ozdabiają malowane ornamenty roślinne. W wielkich oknach za ołtarzem głównym można podziwiać ciekawe witraże z herbami Tiedemannów i Hardtów. Zachowało się oryginalne wyposażenie kaplicy z XIX w. masywne ławy,drewniana ambona. Kaplica posiada doskonałą akustykę.
Na placu przed kościołem w 1983 odsłonięto tablicę upamiętniającą przemarsz przez wioskę w styczniu 1945 r. więźniów ewakuowanych z obozu koncentracyjnego w Żabikowie. Niedaleko kościoła znajduje się w dawnym domu ludowym sala gimnastyczna, która służy szkole i społeczności wiejskiej.
Za wsią czynna była kiedyś żwirownia spółki „Kopalnie Wielkopolskie KRUSZGEO”. Wydobywało się tu żwir (tzw. pospółkę), który stanowił surowiec do wyrobu płyt chodnikowych, bloczków cementowych, posadzek oraz innych materiałów budowlanych. Pozostałością po niej są tzw. kisy, wyrobiska napełnione wodą, w których okoliczni mieszkańcy łowią ryby. Tereny po żwirowni zalesiono.
We wsi działa od kilkudziesięciu już lat poczta. Jest też czynny punkt felczerski, który służy pomocą okolicznym mieszkańcom. Działają dwa sklepy spożywcze. W 1991 r. Jeziorki zostały włączone do centrali telefonicznej Poznań - Dębiec, mieszkańcy uzyskali w ten sposób telefoniczne połączenie ze światem. W 1983 r. przez wioskę zaczęły jeździć autobusy PKS, obecnie jednak ilość kursów została ograniczona. Większość mieszkańców pracuje poza wsią. Najbliższe stacje kolejowe znajdują się w Otuszu, Buku ( kierunek Poznań – Rzepin)oraz Stęszewie ( Poznań –Wolsztyn ).
W latach 90- tych, kiedy większość budynków mieszkańcy wykupili na własność, wieś bardzo wyładniała. Dzięki staraniom rady sołeckiej ułożono chodniki, zorganizowano plac zabaw dla dzieci, ustawiono przystanek PKS. Młodzież posiada boisko do gry w piłkę nożną. Przy szkole działa świetlica socjo-terapeutyczna.
W niewielkiej odległości od wioski rośnie kilka małych lasków, w których latem zbierać można maliny i jeżyny, a jesienią grzyby. Na polach często spotkać można stada saren, zające i dziki.

 

Fot. 7: Kaplica w Jeziorkach  

   

    Fot. 8: Tablica pamiątkowa    

 

   Fot. 9: Staw w Jeziorkach jesienią

steszew steszew
Gmina Stęszew, ul. Poznańska 11, 62-060 Stęszew
tel.: 61 819 71 20, email: urzadgminy@steszew.pl
NIP: 777-31-41-373, Regon: 631258520
Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8
projekt i hosting: INTERmedi@
zarządzane przez: CMS - SPI
Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
x